نوشته‌ها

کیشِ بی‌هشدار

بازخوانی شطرنج باد/ محمدرضا اصلانی شطرنج باد نوای تصویرهاست. هر قاب، یک نُت و هر نُت، یک حس. «تریستان و ایزولده»‌ای است که هر قطعه‌اش به آرامی و با...

افکتِ نوئه

عشق/ گاسپار نوئه موسیقی «ساتی»[۱] الصاق به تصویر عریانیِ زن و مرد -به حال شور شهوانی- نخستین نماست -که ناگاه، بی‌مقدمه، بی‌پرده- بر پرده می‌آید -در قابی بسته با...

دکمه‌ها، کُت‌ها

خانه پدری/ کیانوش عیاری   مقدمه به رغم تمام ظلم‌ها، جورها، اجحاف‌ها، بیدادها -که آقایان روزی جواب‌گوش خواهند بود- خانه پدری فیلم خوبی نیست! و این بَد-بوده‌گی هیچ ارتباط...

ســ شــ کــ (قصه-خرده)

قصه-خرده: ســ شــ کــ   دو پا داشت، قرض هم گرفت و خودش را به هشتی رساند. دست‌ها را سفت به پهلوهاش گرفته بود و با هر قدمی که بر می‌داشت، سفت‌تر؛ سد بسته بود که امعاء و احشاء و

ادامه مطلب

تانگوی لهستانی

چاقو در آب/ رومن پولانسکی   خودکامه‌گی و ناخداگریِ «آندری» (نیمچیک) در دهه‌ی شصت؛ دهه‌ی به نومیدی نرسیده‌ی باورهای سوسیالیستی اگر به تحقیر نسل تازه‌اش انجامید، در دهه‌ی شکستِ هفتاد بدل به انزجارش از نسلِ هنوز-امیدوارِ جوان گشت؛ چونان که

ادامه مطلب

اسطورۀ نولان: فِرفِره بازمی‌ایستد!

تِنِت/ کریستوفر نولان   بلک-پَنترِ مفهوم‌زده و پیچیده‌نمای اخیرِ کریستوفر نولان –تِنِت– در ادامۀ پروژۀ «چگونه کلیشه‌ترین الگوهای ژنریک را متفاوت و روشن‌فکرانه نشان دهیم؟»، چیزی بیش از تقلیل «علم» به ژانر اکشن نیست! -و چیزی بیش از این نیز

ادامه مطلب

آمارکورد…

درخت زندگی/ ترنس ملیک   مردی فروپاشیده، گذشته را یاد می‌آورد؛ امّا خاطرات فردی مطرح نیست. او نه در گذشتۀ شخصی‌اش که در مفهوم «گذشته» پی چیزی است -شاید بقای زندگی‌اش. منشأ خلقت را وارسی می‌کند و در جست‌وجوی خود

ادامه مطلب

گوش‌خَزَک

کتاب مدیر مدرسه/ جلال آل احمد   مدیر مدرسه سریع‌التوضیح و راحت‌الهضم و سهل‌الفهم است. ساختار زمانی‌اش خطی -از ماه‌های آغازین سال تحصیلی تا پایان آن، با زاویۀ اول شخص و ساختار مدرنیستیِ خرده‌پیرنگ، با یک شخصیت اصلی در مکانی

ادامه مطلب

ما هیچ، ما پراید یا «لِجِنا تَه جوغا»

تیغ و ترمه/ کیومرث پوراحمد   کی فکرش را می‌کرد سازندۀ شب یلدا که روزی با «حامد»ِ شلاق‌خورده‌اش هم‌دردی داشت، اکنون به سبک «هرچه کنی به خود کنی»های ترکی/ هندی، شیشه‌های مشروبات الکلی را -به سرانجامِ آیینۀ عبرت- فرو می‌ریزد

ادامه مطلب

طلای شهبازی

یادداشتی دربارۀ «طلا» و کارنامۀ پرویز شهبازی   این طلای «شهبازی» است. نوآور و خلاق در چارچوبِ سست و تنگِ کارنامۀ نوشتاری و تصویریِ پرویز شهبازی. می‌شود احساس کرد یک گام رو به جلو آمده؛ امّا خدایی ناکرده توقعات بالا

ادامه مطلب

تاریخ را کله‌چوبی‌ها می‌نویسند!

  جنایت بی‌دقت/ شهرام مکری   تلاشِ ناکامِ شهرام مکری در نمایش گسست زمان از طریق پیوسته‌گیِ نمای بلند -و در داستان‌هایی بی‌ارتباط با این شیوۀ روایی/ بصری، بالأخره در جنایت بی‌دقت به بار نشسته و نشان می‌دهد افراطِ بی‌حد

ادامه مطلب

روی آندرشون؛ خالق بی‌تکرارِ «تکرار»

  «فقط»، «تنهایی» و «من» روی آندرشون؛ خالق بی‌تکرارِ «تکرار»     مقدمه امیر پوریا تصویری ذهنی و بامزه داشت که می‌گفت نگاه کردن به چهرۀ آدم‌های در حالِ تماشای فیلمی از روی آندرشون، به‌اندازه خود فیلم‌ عجیب است و

ادامه مطلب

ســ شــ کــ (قصه-خرده)

قصه-خرده: ســ شــ کــ   دو پا داشت، قرض هم گرفت و خودش را به هشتی رساند. دست‌ها را سفت به پهلوهاش گرفته بود و با هر قدمی که بر می‌داشت، سفت‌تر؛ سد بسته بود که امعاء و احشاء و

ادامه مطلب

تانگوی لهستانی

چاقو در آب/ رومن پولانسکی   خودکامه‌گی و ناخداگریِ «آندری» (نیمچیک) در دهه‌ی شصت؛ دهه‌ی به نومیدی نرسیده‌ی باورهای سوسیالیستی اگر به تحقیر نسل تازه‌اش انجامید، در دهه‌ی شکستِ هفتاد بدل به انزجارش از نسلِ هنوز-امیدوارِ جوان گشت؛ چونان که

ادامه مطلب

اسطورۀ نولان: فِرفِره بازمی‌ایستد!

تِنِت/ کریستوفر نولان   بلک-پَنترِ مفهوم‌زده و پیچیده‌نمای اخیرِ کریستوفر نولان –تِنِت– در ادامۀ پروژۀ «چگونه کلیشه‌ترین الگوهای ژنریک را متفاوت و روشن‌فکرانه نشان دهیم؟»، چیزی بیش از تقلیل «علم» به ژانر اکشن نیست! -و چیزی بیش از این نیز

ادامه مطلب

آمارکورد…

درخت زندگی/ ترنس ملیک   مردی فروپاشیده، گذشته را یاد می‌آورد؛ امّا خاطرات فردی مطرح نیست. او نه در گذشتۀ شخصی‌اش که در مفهوم «گذشته» پی چیزی است -شاید بقای زندگی‌اش. منشأ خلقت را وارسی می‌کند و در جست‌وجوی خود

ادامه مطلب

گوش‌خَزَک

کتاب مدیر مدرسه/ جلال آل احمد   مدیر مدرسه سریع‌التوضیح و راحت‌الهضم و سهل‌الفهم است. ساختار زمانی‌اش خطی -از ماه‌های آغازین سال تحصیلی تا پایان آن، با زاویۀ اول شخص و ساختار مدرنیستیِ خرده‌پیرنگ، با یک شخصیت اصلی در مکانی

ادامه مطلب

ما هیچ، ما پراید یا «لِجِنا تَه جوغا»

تیغ و ترمه/ کیومرث پوراحمد   کی فکرش را می‌کرد سازندۀ شب یلدا که روزی با «حامد»ِ شلاق‌خورده‌اش هم‌دردی داشت، اکنون به سبک «هرچه کنی به خود کنی»های ترکی/ هندی، شیشه‌های مشروبات الکلی را -به سرانجامِ آیینۀ عبرت- فرو می‌ریزد

ادامه مطلب

طلای شهبازی

یادداشتی دربارۀ «طلا» و کارنامۀ پرویز شهبازی   این طلای «شهبازی» است. نوآور و خلاق در چارچوبِ سست و تنگِ کارنامۀ نوشتاری و تصویریِ پرویز شهبازی. می‌شود احساس کرد یک گام رو به جلو آمده؛ امّا خدایی ناکرده توقعات بالا

ادامه مطلب

تاریخ را کله‌چوبی‌ها می‌نویسند!

  جنایت بی‌دقت/ شهرام مکری   تلاشِ ناکامِ شهرام مکری در نمایش گسست زمان از طریق پیوسته‌گیِ نمای بلند -و در داستان‌هایی بی‌ارتباط با این شیوۀ روایی/ بصری، بالأخره در جنایت بی‌دقت به بار نشسته و نشان می‌دهد افراطِ بی‌حد

ادامه مطلب

روی آندرشون؛ خالق بی‌تکرارِ «تکرار»

  «فقط»، «تنهایی» و «من» روی آندرشون؛ خالق بی‌تکرارِ «تکرار»     مقدمه امیر پوریا تصویری ذهنی و بامزه داشت که می‌گفت نگاه کردن به چهرۀ آدم‌های در حالِ تماشای فیلمی از روی آندرشون، به‌اندازه خود فیلم‌ عجیب است و

ادامه مطلب
اسکرول به بالا